Model şekillerin kuralını bilmiyor. Senin çizimini 16×16 kareye küçültüyor ve her kareyi bir sayıya çeviriyor. Sonra bu sayıları senin örneklerinle karşılaştırıyor. Her örnek oy veriyor: çizimine ne kadar benziyorsa oyu o kadar güçlü. En çok oyu alan etiketi söylüyor.
Buna en yakın komşu yöntemi denir. Model ancak gördüğü örnekler kadar iyidir: az ya da tek tip örnek verirsen yanılır.
Kandır sekmesinde rolleri değiştiriyorsun: modelin zayıf yerini arıyorsun. Gerçek yapay zekâ ekipleri de böyle çalışır. Modeli bilerek zorlarlar, yanıldığı örnekleri doğru etiketle veriye eklerler.
Dene: Bir şekli bilerek yanlış sınıfa birkaç kez ekle, sonra o şekli test et. Yanlış etiketli veri modeli de yanıltır. Bir de şekli ters ya da yan çiz: hiç böyle örnek görmediyse şaşırır.